Blogia

TRASNINHA

¿quién no quiso alguna vez algo que no pudo tener?

 When you leave something we can not replace…

When you try your best but you don’t success

When you feel so tired but you can´t sleep

When you keep what you want but not that you need…

que haces entonces? Te lamentas por no poder remplazarlo, o por no conseguirlo?…

creo que es una postura cobarde y pasiva de la que no se debería estar orgulloso.

No es que yo haya cambiado de opinión, más que nada porque he sido bastante cobarde en algunos momentos en que debería haber sido valiente, pero creo que realmente hay momentos en que hay que dejar pasar el tiempo para que ponga todo en su sitio, la mítica frase que yo siempre he odiado de “ el tiempo todo lo cura…”. La he odiado siempre porque el tiempo no es lo que lo cura, si no lo que hagas durante él mismo para curar lo que sea que hay que curar o para poner lo que haya que poner en su sitio… pero a lo mejor no es tan mala idea hacerse la loca; que todo te de igual durante un tiempo, porque eso es lo que se requiere para que pase lo que tenga que pasar, olvidar, recordar, cambiar o mantenerse dependiendo de lo que se necesite en cada momento.No sé que necesito en este momento.

No sé ni siquiera lo que está pasando.

Igual tú lo sabes piltrafilla.

Te kiero.

1 besazo enorme.

Te echo mucho de menos.

Non plus.

TOMOOOOORROUUUUU

PRIMEIRO XOVES EN OURENSE....RUTINA¿?¿?SI, RUTINA, OS XOVES SEMPRE SON DIFERENTES UNS DOS OUTROS PEEEERO...COMEZAN OS VENRES RESACOSA, INTENTANDO NON MORRER NO INTENTO DE COLLER UN TREN OU NO DE IR A CLASE COA BOCA PASTOSIIIISISISISIISIMA OU DE AGUANTAR TODALAS PREGUNTAS DA FAMILIA SOBRE A SEMANA OU AS CLASES....XA SE SABE QUE ESTO DA FESTA É O QUE TEN, MENOS MAL QUE ESTE ANO TOCA CLASE DE TARDE.

ÚLTIMO ANO DA MIÑA VIDA OURENSÁ, ASÍ QUE HAI QUE APROBEITALO COMO DIOS MANDA, ASI QUE LUMEEEEEEEE PARA QUE SAIA O SOLLLLLLLLL...

BIKOS NOS MORROS PARA TODOS...SE LES QUIERE...

CONCERT, CONCERT, CONCERT...

COMO SOMOS ENCHUFADOS E SABÉMOLO TODO...ONTE POLA TARDE CARREIRA CERROU CONTRATO PARA FACER UN FESTIVAL CON HAMLET QUE SACAN NOVO DISCO COMO DIXEN NALGÚN POST ANTERIOR...

AS DATAS SON: 7 DE DECEMBRO EN VIGO

8 DE DECEMBRO EN SANTIAGO DE COMPOSTELA

TOCARÁN HAMLET CON OUTROS DOUS GRUPOS MÁIS QUE AÍNDA SON INCÓGNITA PERO QUE SE PODE IR BOTANDO A QUINIELA...ALGUÉN BOTA POR SKUNK¿?¿?¿?

SE LES QUIERE.

desde Ou con amor....:P

Xa estou en Ourense, xa é definitivo...deime conta porque a miña habitación xa ten (ademáis dunha cama escandalosisisisisisisima que flipas por colorinchos) case tódalas miñas cousas, incluída a botellinha de licor de amorodo...jujujujuju... digamos que está algo decorada xa, o que pasa é que me veñen a pintar en dúas semanas polo cual non me matei demasiado...

Como ía dicindo xa estou aquí, dame a sensación de non ter marchado, todo segue igual...boto de menos o val do Ulla...e a miña marabilllossisisisisisisisisima Vedra...polo de agora só penso en que chegue o xoves para volver a saír...porque anque algúns non me crean, o lk fixo que se me puxera ven o estómago (o fígado igual non tanto, pero o estómago si...:P) e porque para que a meu corpo se adapte a ourense ten que haber festa...así que amen!!

levo dúas tardes vindo ás presentacións e as dúas tardes as pasei na sala de ordenadores porque os incribles profesores de Turismo non se dignan en aparecer pola clase, así que é máis que probable que non volva en toda a semana, xa virei cando teña profesores...e eso pode ser aproximadamente en outubro...así que ata entón estarei disfrutando do meu pisiño e da súa centridade, que xa me está sendo beneficiosa, sobretodo a partires das seis e media da mañá cando as pernas xa non poden conmigo....

Para rematar, gracias a Aida, a Cocos e a Rebe pola visitiña que anque non fora para celebrar o meu aniversario, estivo bastante ben.paseino moi ben a pesares de que non todo saíu como eu quixera...tiñamos que ter estado todos con todos...pero bueno xa se sabe que as noites sempre acaban como o rosario da aurora...

nada máis que hoxe levanteime vaga...

se les quiere

bikooos a carretas dende o este

NAO CONCERTO DE HAMLET....:(

DICIR QUE NON HAI CONCERTO DE HAMLET NA ESTRADA, SACAN NOVO CD O 3 DE OUTUBRO PERO NON HAI NINGÚN CONCERTO PREVISTO, POLO MENOS POLO DE AGORA, PERO ALGUÉN O PODÍA FACER....EJEM....:p

que laaaaaaaaastima pero adios me despido de ti y me voy....

Estamos a 7 de setembro de 2006, onte foi 23 de xuño. Non é que mo pareza a min, é que creo que o foi de verdade, solo que foi un día bastante axetreado entre panxón, o cultura quente, o apóstolo, o espazo activo, san fins, san mamede, san campio, couso, as macrofiestas, salidas ó cine....é mil cousas máis como as ansiadas Dores e a esperada apertura do inferno, e outras 1000 cousas máis das que agora non me lembro con claridade...Pasoume rapidísimo. un abrir e pechar de ollos. sen percatarme. sen darme tempo a queixarme do curtas que son as vacacións.

Toca voltar á terra das Burgas, tempo do afiador...(Como di a canción dos Suaves..)non é que non me apeteza voltar (sair en Ourense sempre é benvido)...pero estou demasiado ben aqui. Onte (23 de Xuño) se me preguntaras diríache que estaba moi ben en OU e que non precisaba máis que as findesdesemán para vir aquí...pero agora cambiou a cousa.... se me das dous días alá, direiche que me volven a chegar os findes...pero polo de AGORA SMIRNOFF NON O PODO DICIR...é o eterno círculo-ciclo que se me repite todolos anos ende que cheguei á universidade...(algúns con máis intensidade que os outros...)

O mércores que ven termino a miña temporada como "traballadora", e anque só poida autodefinirme como traballadora entre comiñas, como primeiro contacto co mundo laboral no ámbito de: "teño unha responsabilidade e anque teña chegado ás 8 da mañan, ás 10 hai que estar no traballO" non estivo nada mal. Aprendin moito a verdade, e a maioría das cousas que aprendín non teñen que ver para nada co meu posto. Aprendin como persoa, por eso, xa paga a pena.

FOI UN VERÁN INCREÍBLE. IRREPETIBLE COMO CASE TODO O BO. UN VERÁN MOOOOOI PRODUCTIVO. GRACIAS A TÓDALAS MONAS E AGUANTADORES DE MONAS QUE COMPARTIRON CON CALABACÍN E CONMIGO ESTE VERÁN ENTRE: AIS AIS AI AI AIS E..HEIAHEIAHEIAHEIAS HEIAS HEIAS HES ..ASÍ QUE GRAZAS AVA, LACA, DAJA, ABALA, ADA, RACHA, DABAZ, ALAANA...E CHANA, CLARA...JAJAJAJA.

SAMAS AN ACAPA CA NANCA CAMBARÁ, SAMPRA BABARAMAS NAS PARAS A NAS AMPARAS...ALCALACAS SAN FRANTARAS....

BACAS.

 

PD: QUE VIVAN EMILY, A CAMARERA DO ALVELA E COMO NON CASCA...! SEN ESQUECERNOS DO GRAN CÉSAR...:p

SA LAS CARA.

Para a mona chita...non para a mosa..(weno, un pouco)

Para a mona chita...non para a mosa..(weno, un pouco)

Isto non é para ti Lu, é para a túa mona.

Querida Chita:

Espero que teñas unha boa viaxe. Procura descansar e deixar descansar a Lucía que ten moito traballo útil por facer polas Inglaterras, e ti moito "traballo" por facer na Estrada á volta. Ímoste botar moito de menos, sobretodo Lisa e Calabacín que xa sabes que sin ti non son nada (descontrólanse, xa sabes...non colaboran...)...pero weno...só son tres semaninhas que logo pasan...:P

se le quiere increible...

cuidese.

 

 

(Querida Lu, escríboche para desexarche unha boa viaxe, que disfrutes aprendendo todo o que teñas que aprender e que a xente que vas a coñecer alí disfrute e aproveite a túa compañía en todo o que poidan...estareite esperando aquí coa outra lercha e situándonos no mundo)

a ti tamen se te quiere...:PBurla

2/ setembro/06

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasgos e diaños,
espritos das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas:
feitizos das manciñeiras.
Podres cañotas furadas,
fogar dos vermes e alimañas.
Lume das Santas Compañas
mal de ollo, negros meigallos,
cheiro dos mortos, tronos e raios.
Oubeo do can, pregón da morte;
fuciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller
casada cun home vello.
Averno de Satán e Belcebú, 
lume dos cadavres ardentes,
corpos mutilados dos indecentes,
peidos dos infernales cús,
muxido da mar embravecida.
Barriga inútil da muller solteira, 
falar dos gatos que andan á xaneira, 
guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levantarei
as chamas deste lume
que asemella ao do Inferno,
e fuxirán as bruxas
a cabalo das súas escobas,
indose bañar na praia
das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos
que dan as que non poden
deixar de queimarse no augardente
quedando así purificadas.
E cando este brebaxe
baixe polas nosas gorxas, 
quedaremos libres dos males
da nosa alma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume,
a vós fago esta chamada:
si é verdade que tendes máis poder 
que a humana xente,
eiquí e agora, facede cós espritos
dos amigos que estan fóra, 
participen con nós desta Queimada.
quen di queimada di Dolores de Vedra, ou Inferno da Estrada, e quen di espritos, di lk....eu que sei!!!!jejejese les quiere   

 

unha de estreno

Volvimos ao inferno.

Xa tiñamos ganas. Facía dous meses que non o pisabamos, de feito non o chegamos a pisar. Había local novo. Máis espazo, máis barra, Carreira máis alto, máis céntrico (eso non lle importa a ninguén), mellores baños (segue sen haber papel, todo sexa dito de paso), espello, secador de mans, dúas pantallas( ás que a xente e (coa xente falo de min)non lle fixemos caso) ...vamos un lujo! peeeeeero non era o noso inferno...supoño que será a falta de costume pero non era igual estar alí anque a xente fose a mesmiña (estamos os de sempre, os incondicionais) , todos nos seus papeis (non creo que sexa necesario recordar cal é o papel de cada un, pero o de Aida é tocarlle as pelotas ó Mariachi..jejejej )

Non era o inferno cos baños do Enredos, sen espellos, co pasadizo segredo-oscuro, co zulo de Carreira, cos baños pintarraxeados polo inferno kuntiense e demais artistas, co cruceiro ao fondo da rúa, coas gradas (ás que algún lle chama o acantilado dos borrachos...), e unhas paredes con miiiiiilll historias que contar de elfos, señores dos anillos, cans, primos, speedos, cunhados, abuelos, ghuapos pontevedreses,aloias, artistas, chulos, xinetes (cara equina jajajaja)  xente da pampa de Uruguay, mariachis...de caídas, aterrizaxes forzosas,de aghuas potables preparadas, de cabalos detrás de bocadillos, bocadillos detrás de cabalos (o protagonista e o mismo) barrabasadas, caldeiradas, soy lo máximo, poilitos de instituto, monas en xeral, monas en particular, monas en esquema, monas na nasa, monas con castell, de lks, lks en tubo, lks en botella, lks de pol, lks de cumple, bl....

En fin...que se vai botar de menos pero sobreviviremos.

polo de pronto, xa empezamos a escribir historias nestas novas paredes.

falando de historia...ouuuu ansiada historia...:S

bicos

para ou

hoxe teño ganas de dicirlle ás linterniñas e a unha nena de sober...que teño ganas de velas, e que as quero moito.

non plus...

 

todo sería diferente..¿?

Ás veces penso que pasaría se nun determinado momento tivese tomado unha decisión diferente á que tomei...todo sería ben diferente, non??? e non so con respecto á decisión concreta, senón en todo o que acontece despois...

un exemplo: eu quería estudiar turismo na coruña. fun parar á cidade das Burgas...se fose para a Coruña non tería descuberto moitas cousas que descubrín, non tería coñecido a moita xente que coñecín, nin sequera tería a preparación que teño...e por moi pouco non acabei alá...

ás veces tomámos ás decisións máis á lixeira do que as deberíamos tomar...e outras, pensámolas máis do que as deberíamos pensar...

pero....como sei cando as debo pensar moito, e cando me teño que deixar levar¿?¿?

se non lle dera tanto á cabeza probablemente xa este verán tivese estado polo mundo aprendendo a falar...

Valeu a pena quedar.

bikos e arrumacos

O SINO...

Eu non creo no destino..pero é verdade que sempre acabo recurrindo a el cando non atopo unha explicación racional ás cousas que acontecen...é unha vía de escape sinxela e pouco valiente...pero moi cómoda...pensar que todo está escrito de antemán e que non podes facer nada para cambialo...non estou de acordo con que sexa así pero sorprendentemente cando ves que vas caer amárraste a él con forza e desexas non soltalo ata que apareza algo máis ó que agarrarse..

de tódolos xeitos, non creo que sexa bo utilizar este método cobarde pola mínima...

Ó fin e ó cabo, o noso destino escribímolo nós...anque ás veces tentemos pensar que solo nos paseamos por el...

 

Se les quiere.

 

SEEEEICA!

seeeeeeeica hoxe vai a haber unha gran festa...e vamos a acampar....NoN, non estou a falar de ortigueira, nin do cultura...estou a falar dunha festa a 1km da miña casa...pero imos a acampar e vaise montar...vaia se se vai a montar....chegou a cuarta pata do banco...(a quinta con eli a pesares de ter abandoado o alcohol) e non só se vai montar a tenda de campaña...que por suposto que tamén!!!

Welcome to de Activo espazo from la Ulla!!!

arrumacos para todos!!!

Me pregunto y te pregunto, si existe el cielo y si existe el infierno

Y si es posible que estemos los dos en los dos, casi al mismo tiempo

Me pregunto y te pregunto,
si es posible vivir en un sueño estando despierto

Si cuanto más despierto me siento, más se alejan mis pies del suelo

La respuesta que busco en tus labios la descubro en tus ojos

Cuando me miran, me lo dicen todo

Y maldigo una y mil veces esta distancia que va de tus manos a mis manos

Es entonces cuando más te pienso

Es entonces cuando más te sueño

Es entonces cuando más te quiero

Busco a mi alrededor y no encuentro nada

No veo nada que no sea esta distancia

Nada que no seas tu y esta distancia

Me pregunto y te pregunto, si te puedo tener sin tenerte y tocar sin tocarte

Si es posible no verte y mirarte

Me pregunto y te pregunto, si se puede morir de dolor recordando un instante

O simplemente abrazando tu imagen

Mientras busco entre mis esperanzas la esperanza de nunca perderte

La esperanza en que este sueño dure cuanto menos para siempre

Y maldigo cada segundo que no paso a tu lado

Cada instante en que quiero y no puedo

Es entonces cuando más te pienso

Es entonces cuando más te sueño

Es entonces cuando más te quiero

Busco a mi alrededor y no encuentro nada

No veo nada que no sea esta distancia

Nada que no seas tu y esta distancia

Nada que no seas tu

Nada si no estas tu

Nada que no seas tu

Nada si no estas tu

Busco a mi alrededor y no encuentro nada

No veo nada que no sea esta distancia

Nada que no seas tu y esta distancia

Busco a mi alrededor

Busco a mi alrededor y no encuentro nada

Y no encuentro nada

No veo nada que no sea esta distancia

Nada que no seas tu y esta distancia.

 Outra canción de Habeas, bunita, bunita...JODIDA DISTANCIA A QUE HAY ENTRE NOS E AS COUSAS QUE QUEREMOS....

unha de Habeas...

unha de Habeas...

Déjame compartir tu dolor

Saber que pides tú y que puedo darte yo

Deja que lo sienta en mi interior, y hacer mío tu dolor

Hacerlo de los dos

Por una vez, sólo por esta vez, déjame saber que llevas dentro

¿Qué te hace tanto daño?

Por una vez, sólo por esta vez, deja que cuando cierre mis ojos sueñe tus mismos sueños

Quisiera decirte que siempre, siempre estaré junto a ti. Compartiendo de cerca tu existir

Quisiera decirte que siempre, siempre estaré junto a ti. Haciendo tu sufrir menos sufrir

Por una vez, sólo por esta vez, déjame perderme en tu camino y andar tus mismos pasos

Por una vez, sólo por esta vez, déjame sentir ese tormento que te mata por dentro

Quisiera decirte que siempre, siempre estaré junto a ti

Compartiendo de cerca tu existir

Quisiera decirte que siempre, siempre estaré junto a ti

Haciendo tu sufrir menos sufrir

Quiero escuchar tu silencio

Quiero velar tu desvelo

Quiero morir de tu miedo

Lo quiero porque te quiero

Quiero sentir lo que sientes

Poder sentir lo que sientas

Quiero morir si un día mueres, morir de tu misma muerte

Quiero sentir lo que sientes, poder sentir lo que sientas

Quiero morir si un día mueres

Morir de tu misma muerte

Por una vez, por esta vez

Por una vez llorar si tus ojos lloran

Sangrar si tu sangre brota y morir de tu misma pena

Por esta vez llorar si tus ojos lloran

Sangrar si tu sangre brota, y morir de tu misma pena.

(Esta canción de Habeas é unha das miñas favoritas do grupo...tráeme moi bos recordos..non sei porqué...pero tráemos...a letra...non hai nada que dicir..eu non suelo ser reservada cando estou mal...penso que contarllo a alguén que merece a pena(sexa dando voltas en coche...sexa nun parque sentados, sexa no soho, sexa no baño do inferno para logo quedar encerradas, sexa nun corredor, sexa na estrada, en lestedo city, sexa en ourense...sexa onde sexa e cando sexa), fai que a dor sexa a metade de forte...pero para os que non o vexan así...ahí vai eso...

GRAZAS ÓS QUE CHORAN CANDO AS MIÑAS BAGULLAS BROTAN, E SANGRAN CANDO A MIÑA SANGUE BROTA...)

Soños...

Soños...

Encántame soñar...

Soñar comendo, soñar vendo a tele, soñar traballando, soñar estudando, soñar viaxando, soñar paseando, SOÑAR ESPERTA...SOÑAR... soñar é como se por uns intres puideses escapar das túas circunstancias e as amañases como ti queres..cando ti queres...na medida que ti queres...onde ti queres...

eu teño unha porta secreta ós soños...só eu a podo ver...pero de vez en cando..cando ninguén me ve, saio por ela...é o meu paraíso...

Outra cousa ben diferente é soñar durmindo.eses soños non teñen por qué ter nada que ver co que realmente queremos..non son unha revelación nin nada semellante, non??

De que están feitos os verdadeiros soños? eu sintoos como películas que a nosa mente crea para o nos...pero....cómo os crea a nosa mente? é que realmente os soños son pensamentos que o subconsciente ten ben gardados para revelarnos os nosos medos, temores, desexos....aproveitando que estamos en estado de inconsciencia¿?¿?

eu por si acaso durmirei ben atenta...anque non me guste o que o meu subconsciente me ten gardado...

E cando non durma...SEGUIREI SOÑANDO ESPERTA...OS SOÑOS SON MEUS...NINGUÉN MOS PODE ROUBAR....SON SÓ MEUS...SÓ OS COMPARTIREI CANDO O CREA NECESARIO, CON QUEN O CREA CONVINTE...

POBRE MORFEO....NUNCA SABERÁ O QUE SE PERDE...NON É¿?

SE LES QUIERE

Otro día gris otro día más...

Otro dia gris, otro dia mas,
otro mas para olvidar,
es dificil acostumbrarse
a este tiempo deprimente.

Algo no funciona bien,
cuando solo estas viviendo
de rememorar
algunos buenos momentos.

Que nos queda?, que se fue?
yo ya no estoy atento,
yo ya no estoy! ,todo aquello
hace tiempo se acabo,
es otro momento, hay que seguir.

Esta sensacion, de sentirme muerto,
puta maldicion, que crece en silencio.

Cantando canciones viejas,
y contando cuentos,
viviendo solo para recordar
los buenos momentos.

Agua que no corre, acabara podrida,
y ya no lo pienso; me voy de cabeza
hacia el mar abierto.

El agua estancada termina siempre podrida...

ahí queda eso....

hai que ir renovando....sí...hai que ir renovando....

 Me siento en el umbral de tus ojos y pierdo el miedo

vuelo esta noche tengo antojo de anidar en tu pelo

me riego pero me marchito si no te güelo

y me balanceo despacito empujao desde adentro

y aunque a veces vuele bajo, cojo altura si te veo

eres rama eres refugio eres agua en mi desierto

y aquí ando de nuevo, en la penumbra perdió

esperando a que vengas y con tu luz pueda ver el camino

me echo a sonreír al verte venir con la luna en tu ombligo

y en el aire cultivo palabras que voy a susurrarte al oído

me siento tan bien que pienso guardar en tarros de miel todo lo vivido

pa cuando no estés, poder untar, con algo dulce el agrio vacío

que empieza a cocer y esto ya no es igual, ya no es lo mismo, ni parecío

que va, que va.

otra noche con la misma flor

y cada noche un aroma y cada noche un color

otra noche, envuelto en sus hojas

su alegría me moja y yo soy esponja que lo absorbe to

su alegría me moja y en sus labios se aloja un dulce veneno

y empiezo a subir de nuevo p’arriba buscando la vida

me siento tan bien, que voy a construir en el cielo un jardín, sujeto

con pinzas

donde ir a plantar flores pa reír, cambiar mis temores

por suaves caricias, y en una calá llegar hasta ti

mezclarme en tu piel sin dejar pistas.

otra noche con la misma flor

y cada noche un aroma y cada noche un color

otra noche envuelto en sus hojas

su alegría me moja y yo soy esponja que lo absorbe to

su alegría me moja y me da pa que escoja puestas de sol

y sobre un canchal me siento a flipar

y a recordarte dando paseos

me dejo llevar hacia tu voz

cierro los ojos pa ver tu careto

y vuelvo a quemar hierba pa reír

cambiar mis temores por suaves caricias

y en una calá llegar hasta ti

mezclarme en tu piel sin dejar pistas

sin dejar pistas

sin dejar pistas

bueniiiisiiiima canción...:P

caldeiradas...

Outra vez aparecera o charco...o charco que parecía que o sol non ía secar nunca...porque por incríble que pareza, sempre tiña reservas "insecables"...pero ademáis aparecera un novo charco, pero este,pouco a pouco ía secándose...aora teño un dilema...sei que ó ver o arco da vella un pedazo,despois vai aparecer un charco...agora o problema está no seguinte: ¿vale a pena un charco por un momento de ver o arco da vella¿?¿?¿?¿?¿? que alguén me responda antes o martes...:)
PD...creo que o conto do charco xa cho contara, eh LU¿?¿?¿?

un artigo nun periodico serio...:)

Todos sabemos que O Correo Galego e el Mundo son os meus xornais favoritos...despois dese xornal que está por crearse que se chamará "Franco non te esquecemos...". pois ben(non me vou desviar do tema que hoxe me ocupa...)Dona María Xosé Caride (a que noutros tempos foi unha profesora da Universidade de Vigo)conselleira de política territorial polo PSOE, era a noticia da contraportada do xornal galego... no que a autora se extendía dabondo sobre os modelitos que esta señorita utilizaba nas súas saídas en público á dereita de noso señor touriño(vencemos o mal que dura 100 anos soamente a medias...podía ser moito mellor...). Un xornal valórase polos seus contidos e artigos, e como se pode comprobar neste xornal a "estética" é moi importante a xulgar pola amplitude de comentarios e a cantidade de horas de investigación desta xornalista...o xornalismo de opinión éche o que ten...:)