TRASNINHA

Todos sabemos que O Correo Galego e el Mundo son os meus xornais favoritos...despois dese xornal que está por crearse que se chamará "Franco non te esquecemos...". pois ben(non me vou desviar do tema que hoxe me ocupa...)Dona María Xosé Caride (a que noutros tempos foi unha profesora da Universidade de Vigo)conselleira de política territorial polo PSOE, era a noticia da contraportada do xornal galego... no que a autora se extendía dabondo sobre os modelitos que esta señorita utilizaba nas súas saídas en público á dereita de noso señor touriño(vencemos o mal que dura 100 anos soamente a medias...podía ser moito mellor...). Un xornal valórase polos seus contidos e artigos, e como se pode comprobar neste xornal a "estética" é moi importante a xulgar pola amplitude de comentarios e a cantidade de horas de investigación desta xornalista...o xornalismo de opinión éche o que ten...:)

Antes de nada dicir que este conto pode estar baseado en datos reais...para que os que queiran velo, que o vexan...
Esto era unha vez un peixe azuuuul mooooooooooi grande que tiña sometidos a todolos peixños vermellos daquela zona do océano...comezaron a morrer peixiños vermellos, e claro, ante as mortes dos seus pequenos familiares, os peixes vermellos decidiron acabar co gran peixe azul, ese coas aletas mais grandes endexamais contadas...
Comezaron por crear AVPA(asociación de victimas do peixe azul), a sua insignia era unha cruz vermella de 5puntas...tras verias xuntanzas, decidiron formar un peixe vermello xigante poñendose uns pertiño dos outros...o ver semellante monstruo o peixe azul fuxiu a outro oceano atemorizado e nunca mais os molestou...FIN

eu nunca serei yo

so queda medio mes para emigrar....
as miñas amigas máis eu querémonos...somos4(non 5!!!!!!!!)diso ninguén pode dubidar...se cada unha estamos nunha cidade(todas elas fermosas nas noites...jejejej)e porque o noso destino( que nunca crin nel, pero sempre me demostra que me amarro a el cando sinto as cousas se torcen...)nos levou a prepararnos como futuras profesionais nelas...pero isto non e todo amigos...a realidade e que todo é unha estratexia de movilidade xeográfica que consiste en poder sair nas principais cidades universitarias sen ter que durmir á intemperie...apretadas si(a meu cuarto é pekerrecho) pero non á intemperie :)alguén de coruña nos pode completar o tour....????????????????jejejej un bicazo miñas rulas...skun df en vigo a 1º paradaaaaaaaa

os meus artigos están desordeados...non se corresponden coas datas...aleguén me di como se axusta o calendar, plis¿?¿?

os nosos antepasados eranche moi listos...non todos...
utilizaban ir os jazafellos como ligar...pero despois tiñan unhas tradicións horribles coma a dos touros, que o matan entre todos...xa non me gustan os touros, pero esta tradición...parece que non son quen de comprender que hai algo que se chama PROGRESOO!!!!!!!!!!!

decidimos ir o inferno a investigar que novidades introducira o noso dj favorito no local "de moda" na estrada...iamos ilusionadas, pensando que rematara o garrafone...pero NOOOO, as reformas polas cales cerrou en veran foron(por orde de execución)
a)colocación de un poster
b)colocación dunha mesa
c) PAUL::::CUTREEEE...inda imos reventar!!!!jejejejejej
historias para non durmir!!!!!!
el señor de los anillos na estradaaaaaaaaaaaaaaaaaaa que alguen me diga que non esta mal...eh lu¿?

por favor, que alguén me explique como un rapaz pequeno que so sabe dicir, papa, mama,e ava(agua, pero non sei como se transcribe...:))pode chegar a miña casa e dicir cando ve a tele ATONTO....por dios...a alonsomania estase convertindo nunha enfermidade que teño que reoñecer que sufro dende hai algún tempo...de todas formas...ATONTO CAMPIÓN!!!!!!!!!!!!!!!!!este, o de brasil e ahi o temosssssssssss

5 de novembro, sala lennon da estrada, 12 € a entrada...jose carreira orgniza un concerto :SA e Hamlet!!!!!!!!!!!!de lujiiiiiiiisiiiiiimo...3vivas po josé!!!!!
ahi estaremos...vai arder a estrada....( se non ardeu xaaaa)

Cando digo inferno, non me refiro o paraíso que cada sábado visitamos, nin a que esté mal aquí, que tampouco(anque tamén teño estado ben aquí...)solo refiro a esa calor infernal que fai neste ourense...aiiii...terriña...que moriña....ansío todas e cada unha das cousas que rodean a miña vida ca miña xente, na miña terra!!!!
so son cinco días a semana...cinco...só que digamos que hoxe é un xoves VERY LUNS...:D
coidense nas súas cidades de adopción, ou non adopción...

solo hay una cosa más grande que el amor a la libertad...el odio a aquellos que te la quitan...
hoxe levanteime CHÉ