TRASNINHA |
ENTRA SIN LLAMAR...SIN PREGUNTAR...SIN SOBREACTUAR... EL BAÚL DE LOS RECUERDOS PERDIDOS... |
||
|
Se muestran los artículos pertenecientes a Septiembre de 2006.
Isto non é para ti Lu, é para a túa mona. Querida Chita: Espero que teñas unha boa viaxe. Procura descansar e deixar descansar a Lucía que ten moito traballo útil por facer polas Inglaterras, e ti moito "traballo" por facer na Estrada á volta. Ímoste botar moito de menos, sobretodo Lisa e Calabacín que xa sabes que sin ti non son nada (descontrólanse, xa sabes...non colaboran...)...pero weno...só son tres semaninhas que logo pasan...:P se le quiere increible... cuidese. (Querida Lu, escríboche para desexarche unha boa viaxe, que disfrutes aprendendo todo o que teñas que aprender e que a xente que vas a coñecer alí disfrute e aproveite a túa compañía en todo o que poidan...estareite esperando aquí coa outra lercha e situándonos no mundo) a ti tamen se te quiere...:P Estamos a 7 de setembro de 2006, onte foi 23 de xuño. Non é que mo pareza a min, é que creo que o foi de verdade, solo que foi un día bastante axetreado entre panxón, o cultura quente, o apóstolo, o espazo activo, san fins, san mamede, san campio, couso, as macrofiestas, salidas ó cine....é mil cousas máis como as ansiadas Dores e a esperada apertura do inferno, e outras 1000 cousas máis das que agora non me lembro con claridade...Pasoume rapidísimo. un abrir e pechar de ollos. sen percatarme. sen darme tempo a queixarme do curtas que son as vacacións. Toca voltar á terra das Burgas, tempo do afiador...(Como di a canción dos Suaves..)non é que non me apeteza voltar (sair en Ourense sempre é benvido)...pero estou demasiado ben aqui. Onte (23 de Xuño) se me preguntaras diríache que estaba moi ben en OU e que non precisaba máis que as findesdesemán para vir aquí...pero agora cambiou a cousa.... se me das dous días alá, direiche que me volven a chegar os findes...pero polo de AGORA SMIRNOFF NON O PODO DICIR...é o eterno círculo-ciclo que se me repite todolos anos ende que cheguei á universidade...(algúns con máis intensidade que os outros...) O mércores que ven termino a miña temporada como "traballadora", e anque só poida autodefinirme como traballadora entre comiñas, como primeiro contacto co mundo laboral no ámbito de: "teño unha responsabilidade e anque teña chegado ás 8 da mañan, ás 10 hai que estar no traballO" non estivo nada mal. Aprendin moito a verdade, e a maioría das cousas que aprendín non teñen que ver para nada co meu posto. Aprendin como persoa, por eso, xa paga a pena. FOI UN VERÁN INCREÍBLE. IRREPETIBLE COMO CASE TODO O BO. UN VERÁN MOOOOOI PRODUCTIVO. GRACIAS A TÓDALAS MONAS E AGUANTADORES DE MONAS QUE COMPARTIRON CON CALABACÍN E CONMIGO ESTE VERÁN ENTRE: AIS AIS AI AI AIS E..HEIAHEIAHEIAHEIAS HEIAS HEIAS HES ..ASÍ QUE GRAZAS AVA, LACA, DAJA, ABALA, ADA, RACHA, DABAZ, ALAANA...E CHANA, CLARA...JAJAJAJA. SAMAS AN ACAPA CA NANCA CAMBARÁ, SAMPRA BABARAMAS NAS PARAS A NAS AMPARAS...ALCALACAS SAN FRANTARAS.... BACAS. PD: QUE VIVAN EMILY, A CAMARERA DO ALVELA E COMO NON CASCA...! SEN ESQUECERNOS DO GRAN CÉSAR...:p SA LAS CARA. DICIR QUE NON HAI CONCERTO DE HAMLET NA ESTRADA, SACAN NOVO CD O 3 DE OUTUBRO PERO NON HAI NINGÚN CONCERTO PREVISTO, POLO MENOS POLO DE AGORA, PERO ALGUÉN O PODÍA FACER....EJEM....:p Xa estou en Ourense, xa é definitivo...deime conta porque a miña habitación xa ten (ademáis dunha cama escandalosisisisisisisima que flipas por colorinchos) case tódalas miñas cousas, incluída a botellinha de licor de amorodo...jujujujuju... digamos que está algo decorada xa, o que pasa é que me veñen a pintar en dúas semanas polo cual non me matei demasiado... Como ía dicindo xa estou aquí, dame a sensación de non ter marchado, todo segue igual...boto de menos o val do Ulla...e a miña marabilllossisisisisisisisisima Vedra...polo de agora só penso en que chegue o xoves para volver a saír...porque anque algúns non me crean, o lk fixo que se me puxera ven o estómago (o fígado igual non tanto, pero o estómago si...:P) e porque para que a meu corpo se adapte a ourense ten que haber festa...así que amen!! levo dúas tardes vindo ás presentacións e as dúas tardes as pasei na sala de ordenadores porque os incribles profesores de Turismo non se dignan en aparecer pola clase, así que é máis que probable que non volva en toda a semana, xa virei cando teña profesores...e eso pode ser aproximadamente en outubro...así que ata entón estarei disfrutando do meu pisiño e da súa centridade, que xa me está sendo beneficiosa, sobretodo a partires das seis e media da mañá cando as pernas xa non poden conmigo.... Para rematar, gracias a Aida, a Cocos e a Rebe pola visitiña que anque non fora para celebrar o meu aniversario, estivo bastante ben.paseino moi ben a pesares de que non todo saíu como eu quixera...tiñamos que ter estado todos con todos...pero bueno xa se sabe que as noites sempre acaban como o rosario da aurora... nada máis que hoxe levanteime vaga... se les quiere bikooos a carretas dende o este COMO SOMOS ENCHUFADOS E SABÉMOLO TODO...ONTE POLA TARDE CARREIRA CERROU CONTRATO PARA FACER UN FESTIVAL CON HAMLET QUE SACAN NOVO DISCO COMO DIXEN NALGÚN POST ANTERIOR... AS DATAS SON: 7 DE DECEMBRO EN VIGO 8 DE DECEMBRO EN SANTIAGO DE COMPOSTELA TOCARÁN HAMLET CON OUTROS DOUS GRUPOS MÁIS QUE AÍNDA SON INCÓGNITA PERO QUE SE PODE IR BOTANDO A QUINIELA...ALGUÉN BOTA POR SKUNK¿?¿?¿? SE LES QUIERE. PRIMEIRO XOVES EN OURENSE....RUTINA¿?¿?SI, RUTINA, OS XOVES SEMPRE SON DIFERENTES UNS DOS OUTROS PEEEERO...COMEZAN OS VENRES RESACOSA, INTENTANDO NON MORRER NO INTENTO DE COLLER UN TREN OU NO DE IR A CLASE COA BOCA PASTOSIIIISISISISIISIMA OU DE AGUANTAR TODALAS PREGUNTAS DA FAMILIA SOBRE A SEMANA OU AS CLASES....XA SE SABE QUE ESTO DA FESTA É O QUE TEN, MENOS MAL QUE ESTE ANO TOCA CLASE DE TARDE. ÚLTIMO ANO DA MIÑA VIDA OURENSÁ, ASÍ QUE HAI QUE APROBEITALO COMO DIOS MANDA, ASI QUE LUMEEEEEEEE PARA QUE SAIA O SOLLLLLLLLL... BIKOS NOS MORROS PARA TODOS...SE LES QUIERE... When you leave something we can not replace… When you try your best but you don’t success When you feel so tired but you can´t sleep When you keep what you want but not that you need… que haces entonces? Te lamentas por no poder remplazarlo, o por no conseguirlo?… creo que es una postura cobarde y pasiva de la que no se debería estar orgulloso. No es que yo haya cambiado de opinión, más que nada porque he sido bastante cobarde en algunos momentos en que debería haber sido valiente, pero creo que realmente hay momentos en que hay que dejar pasar el tiempo para que ponga todo en su sitio, la mítica frase que yo siempre he odiado de “ el tiempo todo lo cura…”. La he odiado siempre porque el tiempo no es lo que lo cura, si no lo que hagas durante él mismo para curar lo que sea que hay que curar o para poner lo que haya que poner en su sitio… pero a lo mejor no es tan mala idea hacerse la loca; que todo te de igual durante un tiempo, porque eso es lo que se requiere para que pase lo que tenga que pasar, olvidar, recordar, cambiar o mantenerse dependiendo de lo que se necesite en cada momento.No sé que necesito en este momento. No sé ni siquiera lo que está pasando. Igual tú lo sabes piltrafilla. Te kiero. 1 besazo enorme. Te echo mucho de menos. Non plus. Prometo no pensar en ti…Prometo que a partir de ahora lucharé por cambiar…Prometo no seguir así…prometo dedicarme solamente a mi…Intento que suenen de forma genial, intento que no digan nada…nada siempre es toda la verdad, nada significa NADA… AHORA PROMETO SÓLO PENSAR EN TI... Promesas que se perderán en estas cuatro paredes…como lágrimas en la lluvia se irán… PROMESAS QUE NO VALEN NADA…NADA…NADA… Una y otra vez como idiotas haciendo promesas para intentar convencernos a nosotros mismos de que las vamos a cumplir aunque en el fondo sabemos perfectamente que NO vamos a ser capaces…Es una especie de juego en el que sabes de antemano que vas a perder al menos las 500 primeras partidas…pero hai que seguir jugando porque en algún momento (sacas un 5 :P) y seguro que ganas… Las promesas son sólo palabras y ya se sabe que la mayoría de las palabras se las lleva el viento (menos las que se quedan grabadas a fuego en la memoria…), pero al menos es el primero de los muchos pasos de un larguiiiisimo camino….con lágrimas que se perderán en la lluvia del otoño, invierno e incluso de la primavera…L espero que el verano las seque todas.. PROMETO NO SEGUIR VIVIENDO ASÍ… PROMETO DEDICARME SOLAMENTE A MI… Se les quiere. |
|||
|
|
Archivos |
||